Η παρούσα εργασία ερευνά τον αυτοσχεδιασμό και τις μουσικοποιητικές δράσεις στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Για την εκπόνηση της διπλωματικής εργασίας χρειάστηκε η διεπιστημονική προσέγγιση από πεδία όπως είναι η Παιδαγωγική, η Ψυχολογία, η Ανθρωπολογία και η Εθνομουσικολογία. Αρχικά, παρουσιάζονται μελέτες και έρευνες που διεξήχθησαν σχετικά με τη μουσική δημιουργικότητα. Στη συνέχεια, απαντώνται τα ερευνητικά ερωτήματα που τέθηκαν μέσα από ανάλυση της σχετικής βιβλιογραφίας. Το πρώτο ερώτημα, αφορά τον τρόπο που τα παιδιά δημιουργούν μουσική και πώς διευρύνεται η εκφραστική μουσική παλέτα των παιδιών καθώς αποκτούν επίγνωση των διαδικασιών στα δικά τους δημιουργικά προβλήματα. Το δεύτερο, αφορά τον τρόπο που επηρεάζει το πολιτισμικό πλαίσιο τη μουσική εκπαίδευση, καθώς δεν γίνεται να μελετηθεί η δημιουργικότητα απομονώνοντας τα άτομα και τα έργα τους από το κοινωνικό και ιστορικό περιβάλλον στο οποίο πραγματοποιούνται οι ενέργειές τους. Οι κοινωνικές διαδικασίες είναι σχετικές και έχουν το περιθώριο να αντιστρέφονται ή να επανερμηνεύονται διαρκώς. Το τρίτο ερώτημα, εστιάζει στη διαμόρφωση νοημάτων μέσα από το (μουσικό ή λεκτικό) διάλογο, ο οποίος εξαρτάται από τη διαπραγμάτευση εντός συστημάτων κοινών νοημάτων. Τέλος, εξετάζεται ο τρόπος που μπορεί ο εκπαιδευτικός μουσικής να βοηθήσει τη μουσική δημιουργικότητα των παιδιών μέσα από κατάλληλα βήματα και ενέργειες. Η εργασία ολοκληρώνεται με τα τελικά συμπεράσματα και με ορισμένες προτάσεις για περαιτέρω μελλοντική έρευνα στο πεδίο αυτό.