Η παρούσα εργασία φιλοδοξεί να φωτίσει άλλη μία όψη του θέματος: το ελληνικό τραγούδι στην ελληνική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Αν και το τραγούδι στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση χρησιμοποιείταιευρέως από εκπαιδευτικούς μουσικής και δασκάλους γενικής παιδείας και, μάλιστα, έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών της Μουσικής, δεν έχει απασχολήσει επαρκώς την ελληνική ακαδημαϊκή και εκπαιδευτική κοινότητα. Με την εργασία αυτή, φιλοδοξώ να καλύψω, μερικώς, την πολιτισμική σκοπιά του κενού αυτού. Το αντικείμενό της θα είναι η ελληνική τραγουδιστική παράδοση και όχι το τραγούδι στην εκπαίδευση, γενικά. Η παράδοση αυτή, όπως την εννοώ γενικότερα και για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας, ξεκινά από το ελληνικό δημοτικό τραγούδι των προηγούμενων αιώνων και φτάνει μέχρι το ελληνικό τραγούδι του σήμερα με πολλούς και διαφορετικούς ενδιάμεσους σταθμούς: το ρεμπέτικο, το λαϊκό, το πολιτικό, το νέο κύμα, το έντεχνο-λαϊκό, το ελαφρό-λαϊκό, το ροκ, το ποπ κ.λπ.