Η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο εκπόνησης μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας και προέκυψε από τον προβληματισμό που δημιούργησε η παρατήρηση δυσκολιών που αντιμετωπίζουν μαθητές των Μουσικών Σχολείων κατά την υποχρεωτική εκμάθηση του ταμπουρά, ως όργανο αναφοράς της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής. Η σημασία της Μεταγνώσης ως προς τη μάθηση, όπως προκύπτει μέσα από την επιστημονική βιβλιογραφία, παράλληλα με τη μακρόχρονη διδακτική μου εμπειρία, επέτρεψαν την υπόθεση μιας συσχέτισης της Μεταγνώσης με τη βελτίωση της επίδοσης στην εκμάθηση του ταμπουρά, στο Μουσικό Σχολείο. Κύριο στόχο της εργασίας αποτέλεσε η ανίχνευση μεταγνωστικών «εργαλείων», με την υπόθεση πως αν υιοθετηθούν από μαθητές, ως στρατηγικές μάθησης, θα μπορούσαν να προσφέρουν στη μαθησιακή διαδικασία, βελτιώνοντας την επίδοσή τους στον ταμπουρά. Η συνθήκη της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, που επέβαλλε ο έκτακτος παράγοντας της πανδημίας της Covid-19, εστίασε το ενδιαφέρον της εργασίας στην Αυτορρύθμιση καθώς, ως μεταγνωστική δεξιότητα, θα μπορούσε να ενισχύσει το επίπεδο αυτο-οργάνωσης των μαθητών, και να τους βοηθήσει στην εξ αποστάσεως μάθηση. Για την ανάπτυξη της αυτορρυθμιστικής δεξιότητας των μαθητών, επιλέχθηκαν ως «εργαλεία» η χρήση βίντεο και το αναστοχαστικό δοκίμιο. Η ερευνητική υπόθεση εξετάστηκε με τη μέθοδο της μελέτης περίπτωσης, σε δείγμα 12 μαθητών των α΄ και β΄ τάξεων του γυμνασίου. Η πρόοδος των μαθητών αξιολογήθηκε μέσα από τις βαθμολογικές επιδόσεις των τετραμήνων και μέσω βίντεο από όπου μπορούσε να αξιολογηθεί η εκτελεστική τους ικανότητα στον ταμπουρά, πριν και μετά την πειραματική διαδικασία. Το πρώτο ακαδημαϊκό τετράμηνο αποτέλεσε τη συνθήκη ελέγχου ενώ το δεύτερο, την πειραματική συνθήκη. Η ποιοτική ανάλυση των δεδομένων, επιβεβαίωσε εν μέρει την υπόθεση της εργασίας. Ωστόσο, παρά την πρόοδο που παρατηρήθηκε στην επίδοση των μαθητών στον ταμπουρά, οι περιορισμοί της έρευνας δεν επέτρεψαν μια γενικευμένη σύνδεση με τη Μεταγνώση.