Αρχική σελίδα » Ανθρώπινο δυναμικό » Εξωτερικοί συνεργάτες

Εξωτερικοί συνεργάτες

Το Εργαστήριο Εθνομουσικολογίας και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας συνεργάζεται με επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων παρέχοντας επιστημονικές, εκπαιδευτικές και τεχνικές υπηρεσίες υψηλής ποιότητας.

Ρένα Λουτζάκη, τ. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια

Η Ρένα Λουτζάκη είναι αφυπηρετήσασα Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδικότητα την ανθρωπολογία του χορού. Από το 1974 μέχρι το 1996 συνεργάστηκε με το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα με κύριο αντικείμενο την έρευνα για το χορό. Από το 1995 μέχρι το 2004 ως κύρια ερευνήτρια και υπεύθυνη της Ομάδας του Χορού μετέχει σε δύο ερευνητικά Προγράμματα με κύριο αντικείμενο την εθνογραφική μελέτη του χορού στη Θράκη και τη Μακεδονία του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής. Από το 1996 ως το 2002 δίδαξε εθνομουσικολογία και ανθρωπολογία του χορού στο τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου. Στη συνέχεια (από το 1996), δίδαξε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα στρέφονται γύρω από θέματα όπως τα συστήματα κίνησης, το κοινωνικό φύλο, οι πολιτιστικοί σύλλογοι και η πολιτική διάσταση του χορού. Από το 1998 μέχρι το 1999 μετέχει στην ομάδα σχεδιασμού του προγράμματος ΜΕΛΙΝΑ. Το 2005 διετέλεσε επιστημονικός σύμβουλος στο ντοκιμαντέρ «Για μια θέση στο χορό» με σκηνοθέτη την εθνολόγο Μαριάννα Οικονόμου. Παράλληλα με την εθνογραφική έρευνα στην Ελλάδα ασχολήθηκε και με την καταγραφή του προσωπικού αρχείου της χορογράφου Κούλας Πράτσικα και του αρχείου της ιδιωτικής της σχολής, καθώς και με αυτό της παιδαγωγού Πολυξένης Ματέυ-Ρουσοπούλου. Έχει δημοσιεύσει άρθρα για το χορό σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά και βιβλία, καθώς και λήμματα σε εγκυκλοπαίδειες. Είναι μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM) και του Διεθνούς Συμβουλίου για την Παραδοσιακή Μουσική (ICTM). Το 2003 ορίζεται Liaison Officer του ICTM για την Ελλάδα.

Γιάνννης Βαλιάντζας, δρ.

Ο Γιάννης Βαλιάντζας είναι διδάκτορας μουσικολογίας με ειδίκευση στην πληροφορική για τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τη διαχείριση πολιτισμικής πληροφορίας. Είναι υπεύθυνος ψηφιακής επιμέλειας και νέων τεχνολογιών στο Εργαστήριο Εθνομουσικολογίας και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει ιδρύσει τη NetGlobe, η οποία ασχολείται ενεργά με την πληροφορική και την ανάπτυξη λογισμικού, ενώ από το 2003 δραστηριοποιείται στην παραγωγή πολιτιστικών γεγονότων έχοντας αναλάβει την οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής πολλών εκδηλώσεων όπερας, μουσικού θεάτρου και συμφωνικής μουσικής στο Φεστιβάλ Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, το Φεστιβάλ Ναυπλίου, τις Ημέρες Μουσικής Ρόδου, καθώς και μετακλήσεις ορχηστρών και μπαλέτων από χώρες του εξωτερικού όπως Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, Τσεχία, Βουλγαρία, Αγγλία και Αυστρία. Έχει διατελέσει επί σειρά ετών καθηγητής κλασσικής κιθάρας και καλλιτεχνικός διευθυντής στο Ελληνικό Ωδείο Δάφνης. Είναι μέλος της Ομάδας Ιστορικής Εθνομουσικολογίας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Κατερίνα Λεβίδου, δρ.

Η Κατερίνα Λεβίδου σπούδασε μουσικολογία, πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στην Ελλάδα (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Εθνικό Ωδείο). Στη συνέχεια έλαβε τίτλο Master of Music (MMus) από το King’s College London με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση και διδακτορικό τίτλο (DPhil) από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (λαμβάνοντας υποτροφία του Ismene Fitch Foundation καθώς και το βραβείο Vice-Chancellor’s Fund Award). Μεταξύ 2007-2011 ήταν ερευνήτρια (Junior Research Fellow) στο κολέγιο Christ Church του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012 ήταν υπότροφος ερευνήτρια της ελβετικής κυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης, όπου το 2012-2013 υπήρξε External Scientific Collaborator (με την υποστήριξη χορηγίας του Igor Stravinsky Foundation). Εργάζεται ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια για το ερευνητικό πρόγραμμα «Η έντεχνη δυτική μουσική στην περίοδο της κρίσης: Μια διεπιστημονική μελέτη του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» (Αριστεία II), στο πλαίσιο του οποίου μελετά φεστιβάλ έντεχνης δυτικής μουσικής στην σύγχρονη Ελλάδα. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνουν πτυχές της ρωσικής και ελληνικής μουσικής, ζητήματα μοντερνισμού, εθνικισμού, μετανάστευσης, πολιτικής, πνευματικότητας, ταυτότητας, αισθητικής και φεστιβάλ. Έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον στραβινσκικό νεοκλασικισμό και τον Ευρασιανισμό, τους 36 ελληνικούς χορούς του Νίκου Σκαλκώτα, για την πρόσληψη της ελληνικής αρχαιότητας στη μουσική από τον 19ο αιώνα, ενώ έχει γράψει και λήμματα για το Grove Music Online. Από το 2008 είναι μία εκ των κεντρικών συντονιστών του Study Group for Russian and Eastern European Music του British Association for Slavonic and East European Studies, στο πλαίσιο του οποίου έχει διοργανώσει πολυάριθμα διεθνή συνέδρια.

Daniel Koglin, δρ.

Ο Daniel Koglin, γεννημένος στη Γερμανία, σπούδασε μουσικολογία, ψυχολογία και φιλοσοφία στο Freiburg, στη Θεσσαλονίκη και στο Βερολίνο. Από το 2000 ζει στην Αθήνα, όπου υπήρξε για τέσσερα χρόνια επιστημονικός συνεργάτης του Ερευνητικού Προγράμματος «Ανατολική Μακεδονία», το οποίο διεξήχθη από τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη σε συνεργασία με το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Το 2012 ολοκλήρωσε διδακτορική διατριβή με θέμα τη σύγχρονη πρόσληψη του ρεμπέτικου τραγουδιού στην Ελλάδα και την Τουρκία, στο Ινστιτούτο Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Humboldt του Βερολίνου και με επιβλέποντα καθηγητή τον Prof. Dr. Christian Kaden. Από τις δημοσιεύσεις του αξίζουν ιδιαίτερης μνείας η μελέτη του για τον αυτοσχεδιασμό στην μουσική παράδοση του θρακικού καβάλ (Gelebtes Spiel–gespieltes Leben: Improvisation und Tradition in der Musik des griechischen Kaval, Kassel: Bärenreiter 2002) και το πρόσφατο βιβλίο Greek Rebetiko from a Psychocultural Perspective: Same Songs Changing Minds (London: Routledge 2016). Από το 2005, ο Daniel Koglin εργάζεται ως καθηγητής παραδοσιακής μουσικής με ειδίκευση στον πλαγίαυλο νέυ. Είναι κάτοχος διπλώματος Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής και τακτικό μέλος του Βυζαντινού Χορού «Τρόπος» υπό τη χοραρχία του Κωνσταντίνου Αγγελίδη. Ένα από τα κύρια ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι η εθνομουσικολογική προσέγγιση της εκκλησιαστικής ψαλμωδίας, με ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση μουσικής και τελετουργίας.